BÓSTWO

Przedmowa

Broszura ta to rozważanie na temat Bóstwa. Powodem, dlaczego napisałem tą broszurę na temat Bóstwa jest potrzeba lepszego zrozumienia wśród Bożego ludu Tego, dla którego poświęcamy tak dużo czasu i energii, oddając Mu cześć.

Bóstwo jest dla nas najważniejszym objawieniem w tej godzinie. Istotnie, brat Branham powiedział, że to jest największe ze wszystkich objawień, i nie możecie zdobyć nawet podstawowego pojęcia o nim, jeżeli temu nie wierzycie. Powinniśmy więc dołożyć wszelkich starań, by poznać, co brat Branham o tym powiedział. On nam powiedział, że celem usługi siódmego anioła posłańca było objawić tajemnice Boże, jak to widzimy w Objawieniu rozdział 10.

W swoim poselstwie PANIE, CZY TO JEST ZNAK KOŃCA? 62-1230E akapit 29-5 powiedział on: „Wierzę, że siódmy anioł z Objawienia 10. jest posłańcem do siódmego wieku kościoła z Objawienia 3, 14. Pamiętajcie… Pozwólcie, że teraz przeczytam… patrzcie… gdzie mogę czytać… Zatem, to był siódmy anioł. „Lecz w dniach głosu siódmego anioła… (7. werset)… gdy będzie trąbił, dokona się tajemnica Boża, jako opowiedział sługom swoim prorokom”. Widzicie zatem, że to był anioł; i jest to anioł siódmego wieku kościoła, ponieważ tutaj jest powiedziane, że to jest anioł siódmego wieku kościoła. Stwierdziliśmy, że… Jeżeli chcecie zobaczyć, kto jest – gdzie jest ten anioł, Objawienie 3. 14, jest to anioł do Laodycejskiego kościoła.

30-1 Przypominacie sobie teraz, kiedy to było powiedziane – o tych aniołach i wiekach kościoła. A obecnie w tym – będzie się to dokładnie zazębiać z tymi Siedmioma Pieczęciami, o których będziemy mówić.

Otóż, brat Branham wskazuje nam na to, że cała usługa tego siódmego anioła ma jeden cel, a mianowicie objawić tajemnice Boże, które, jak stwierdzimy, zawierają najważniejsze objawienie ze wszystkich: Bóstwo. Następnie on mówi nam, że Jezus powiedział, że nie każdemu jest dane poznać te tajemnice. I on nam podaje definicję, czym jest tajemnica.

W swoim poselstwie PANIE, CZY TO JEST ZNAK KOŃCA? 62-1230E akapit 30-3 mówi on dalej: Słuchajcie teraz uważnie. Siódmy anioł z Objawienia 10, 7. to posłaniec do siódmego wieku kościoła. Rozumiecie? Zważajcie teraz. A w dniach… Zważajcie teraz. Lecz w dniach głosu siódmego anioła, gdy będzie trąbił, dokona się tajemnica Boża… On teraz trąbi, ten posłaniec – ten siódmy anioł tutaj trąbi swoje poselstwo do Laodycejskiego kościoła. Obserwujcie rodzaj jego poselstwa. Otóż, nie był to pierwszy anioł (nie było mu to dane), drugi anioł, trzeci, czwarty, piąty, szósty; lecz jest to siódmy anioł, który miał tego rodzaju poselstwo. Czym ono było? Zwróćcie uwagę na jego poselstwo: Jest to zakończenie wszystkich tajemnic Bożych, które są zapisane w tej Księdze. Siódmy anioł objawił (dokonał) wszystkie te tajemnice, które leżały niewyjaśnione, poprzez wszystkie te organizacje i denominacje. Siódmy anioł zbiera je razem i doprowadza do zakończenia całą tajemnicę. Tak właśnie mówi Biblia: doprowadza do zakończenia tajemnicę tej zapisanej Księgi.

30-5 Zwróćcie teraz uwagę na kilka z tych tajemnic. I jeśli chcecie, zapiszcie je sobie. Najpierw wezmę to, co Scofield mówi tutaj u Mateusza 13. Gdybyście chcieli zanotować sobie niektóre z nich… Jeżeli nie macie Biblii Scofielda, może sobie przeczytacie, co on myśli, czym są niektóre z tych tajemnic. Zatem, w 11. wersecie: „On odpowiadając rzekł im: Wam dane jest… (jego uczniom)… Wam dane jest znać tajemnice Królestwa Niebios, lecz tamtym nie jest dane”. (Tajemnice). Tutaj jest ta tajemnica: „Tajemnicą” jest Pismo Święte – jest to poprzednio ukryta prawda, teraz objawiona w Boski sposób, lecz pozostaje tam ciągle nadprzyrodzony element – pomimo objawienia”.

Potem brat Branham kontynuuje wymieniając tajemnice, które mają zostać objawione przez tego siódmego anioła czasu końca.

PANIE, CZY TO JEST ZNAK KOŃCA? 62-1230E 31-1 Siódmą tajemnicą jest Bóg, mianowicie Chrystus, jako ucieleśniona Pełnia Bóstwa w ciele, w Którym wszelka Boska mądrość i pobożność jest przywrócona człowiekowi”.

PANIE, CZY TO JEST ZNAK KOŃCA? 62-1230E 31-2 To są niektóre z tych tajemnic, które ten anioł powinien objawić – cała tajemnica, wszystkie tajemnice Boże. A ten inny… Obym to powiedział pełen czci i nie odnosił to do samego siebie, lecz odnosił to do Anioła Bożego. Nasienie węża, które było ukrytą tajemnicą poprzez wszystkie te lata. Prostolinijna, szczera łaska, nie niełaska, lecz rzeczywista prawdziwa łaska. Nie coś takiego, jak wiecznie płonące piekło. Będą paleni miliony lat, lecz cokolwiek było wieczne, nie miało ani początku ani końca, a piekło zostało stworzone. Wszystkie te tajemnice. Tajemnica chrztu Duchem Świętym bez sensacji, lecz Osoba Chrystusa czyniąca w tobie te same dzieła, które On czynił.

Tajemnica wodnego chrztu, do którego skrajny trynitarianizm wprowadził tytuły: Ojciec, Syn, Duch Święty, oraz tajemnica Bóstwa, która wypełniła się w chrzcie w Imię Jezus Chrystus zgodnie z Księgą Objawienia, którą miał w tym czasie otrzymać kościół. Oto niektóre z tych tajemnic.

Słup Ognia przychodzi z powrotem. Amen. To jest ta rzecz, która się ma wydarzyć i my to oglądamy.

32-4 O, jak moglibyśmy kontynuować wymieniając te tajemnice. Widzimy ten Słup Ognia, który prowadził dzieci Izraela, ten sam, który powalił na ziemię Saula na jego drodze do Damaszku. I ten sam Słup Ognia przychodzi z tą samą mocą, czyniąc te same sprawy i objawiając to samo Słowo, trzymając się słowo w słowo Biblii. Głos trąby oznacza trąbę Ewangelii. A głos trąby w Biblii oznacza: Gotujcie się na biblijną wojnę. Czy sobie to notujecie? Biblijna wojna… Paweł powiedział – jeśli sobie to chcecie zanotować – 1. Koryntian 14, 8. Paweł powiedział: „Gdyby trąba niewyraźny głos wydała, któż by się gotował do boju?” A jeśli nie wydaje głosu zgodnego z Pismem Świętym – potwierdzonego, zamanifestowanego potwierdzenia Słowa Bożego, to jak poznamy, że jesteśmy na końcu na czasu?

Zwróćcie więc uwagę, że brat Branham wymienił obecność Słupa Ognia na scenie znowu po niemal dwu tysiącach lat jego nieobecności. Brat Branham powiedział nam również, że tajemnica Bóstwa została objawiona w poprawnym chrzcie. Zatem, jeżeli Unitarianie chrzcili właściwie, dlaczego potrzebowalibyśmy siódmego anioła, aby nam objawił ten chrzest?

Unitarianie wierzą, że brat Branham był trynitarianinem, a trynitarianie wierzą, że brat Branham był unitarianinem lub zwolennikiem ruchu Jezus Only (tylko Jezus). Otóż, dlaczego oni ciągle wierzą w ten sposób? Ponieważ tak wielu tych, którzy twierdzą, że głoszą to, czego brat Branham nauczał, w rzeczywistości całkiem zdryfowali do nauki unitarian nie wiedząc nawet o tym. Spójrzcie na te traktaty, które oni wydają, a ja wam mogę pokazać, że tymi samymi traktatami posługują się unitarianie zielonoświątkowcy. Lecz dlaczego trynitarianie wierzą, iż brat Branham był unitarianinem, a unitarianie zielonoświątkowcy wierzą, że był trynitarianinem? Ponieważ on nie mówił ich językiem, mówiąc o Bóstwie. Brat Branham powiedział w Wyjaśnionym Bóstwie E-74 Wielu z was ludzi słuchających tego, powiecie: „Brat Branham jest unitarianinem”. Ja nim nie jestem. Myślę, że się obaj mylicie, zarówno unitarianie jak i trynitarianie. Nie chcę się odróżniać, lecz chodzi zawsze o środek drogi”.

Otóż, gdyby on był unitarianinem, to dlaczego wypierałby się tego? A jeżeli nim nie jest, to jego objawienie Chrztu w Imię Pan Jezus Chrystus musi być inne niż formułka, którą posługują się unitarianie podczas chrztu.

W następujących cytatach możemy ponownie oglądać, że brat Branham wypiera się unitarianina i dlatego jak możemy my, jako jego naśladowcy nawet pomyśleć, że on był unitarianinem w swoich myślach i nauczaniu. Dlaczego zatem tak wielu, którzy twierdzą, że naśladują go i jego poselstwa, głoszą doktrynę unitarian? Proszę, bądźcie szczerzy i odpowiedzcie sobie na to pytanie w swoim sercu. Postawcie sobie pytanie, co jest tym środkiem drogi, o którym on mówi?

POKAŻ NAM OJCA 53-0907.1A E-96 Istnieje tylko jeden Bóg. I ja się odróżniam i nie zgadzam się z organizacją zielonoświątkowców, którzy nazywają unitarian jak twój palec jest jeden. To jest błędne. Absolutnie, to jest błędne.

JA PRZYWRÓCĘ 57-0309.1B E-32 Otóż, oczywiście, my ludzie dzisiaj wierzymy, że są trzej: Ojciec, Syn i Duch Święty to trzy osoby jednego i prawdziwego Boga. Są to trzy urzędy, nie trzej Bogowie. Lecz to samo… Słuchajcie teraz, myślimy sobie, że to było śmieszne w katolickim kościele, lecz my przyszliśmy wprost tutaj do zielonoświątkowców i rozpadliśmy się na różne odłamy poprzez to – lecz założyliśmy kolejną organizację, zaczęliśmy coś innego, zamiast przyjść jak bracia z braterską miłością i w zgodności. Ktoś pierwszy zaczął zrozumiewać, że te trzy Osoby Bóstwa były w jednej Osobie, w Jezusie Chrystusie; On był manifestacją Boga w ciele, nie innego człowieka. A potem wy ustanawiacie i macie niepozorną dogmatyczną ideę o jedności – tak zwaną. Potem rozpoczęliście na tym, zaczęliście o tym ględzić i uczyniliście Boga jednym, jak wasz palec – jednym, a wiecie, że to jest błędne. Wy znawcy zdajecie sobie z tego sprawę. Lecz co to było? Było tak dlatego, ponieważ szarańcza zaczęła pożerać najpierw. Zamiast usiąść i rozpatrzyć tą sprawę wspólnie – kiedy przybyłem do różnych frakcji zielonoświątkowców oni ustawili stół większy niż ten i zasiedli koło niego ich przywódcy: „Jeżeli idziesz do tych, to nie możesz iść do tych. Jeśli głosisz tym, to nie możesz głosić u mnie”.

Brat Branham kontynuuje wyjaśniając, że zadanie usługi siódmego anioła jest zakończone, kiedy on objawił tajemnice, które mają do czynienia z Bóstwem i ten fakt, że Syn nie jest wieczny i musi mieć początek.

PANIE, CZY TO JEST ZNAK KOŃCA? 62-1230E 36–7 Ta Księga, która jest napisana wewnątrz jest zakończona wtedy, kiedy ten anioł kończy. Nuże, proszę, zrozumcie to. Kiedy poselstwo siódmego anioła jest zakończone – tajemnica Bóstwa, tajemnica nasienia węża, wszystkie inne tajemnice dotyczące wszystkich tych spraw – wieczne synostwo, jak oni o tym mówią. Jak może On być wiecznym Synem, kiedy wieczność nigdy nie zaczęła się ani nigdy nie skończy? A syn jest kimś, kto został spłodzony. Jak może to dawać sens?

Dlatego musimy zrozumieć, jak ważną rzeczą jest zostawić nasze własne myśli i przyjąć „Tak mówi Pan”.

Istnieje osiem najważniejszych wypowiedzi brata Branhama odnośnie Bóstwa i gdyby ci, którzy twierdzą, że mu wierzą jako Bożemu Prorokowi czasu końca, potrafili tylko porzucić swą doktrynę unitarian i przypatrzeć się tym wypowiedziom, musieli by zmienić swoją doktrynę dotyczącą Objawienia Jezusa Chrystusa. Wymienię tych osiem wypowiedzi na początku tego rozważania i będziemy się w nich zagłębiać bardziej szczegółowo w trakcie naszego rozważania. Tych osiem wypowiedzi przedstawia się następująco:

FAKT #1) Branham wcale nie twierdził, że jest unitarianinem. W rzeczywistości zdecydowanie zaprzecza temu, żeby był unitarianinem.

WYJAŚNIONE BÓSTWO E-74: Wielu z was, słuchających tego, powiecie: „Brat Branham jest unitarianinem”. Nie jestem. Myślę, że obydwa ruchy mylą się – zarówno unitarianie jak i trynitarianie. Nie chcę się odróżniać, lecz zawsze chodzi o środek drogi”.

FAKT #2) Brat Branham powiedział, że Bóg nie jest JEDNYM tak, jak twój palec jest JEDEN.

POKAŻ NAM OJCA 53-0907.1A E-96 Jest tylko jeden Bóg. I ja się odróżniam i nie zgadzam się z organizacją zielonoświątkowców, którzy nazywają unitarian jak wasz palec jest jeden. To jest błędne. Absolutnie, to jest błędne.

FAKT #3) Brat Branham powiedział, że Jezus nie mógł być Swoim Własnym Ojcem.

HEBRAJCZYKÓW Rozdz. 4 141-126 – 57-0901.2E 128 Teraz wzięli to unitarianie – ta grupa unitarian i próbują uczynić Ojca, Syna i Ducha Świętego po prostu jednym urzędem i jednym miejscem – tak jak twój palec – jednym. To jest błędne. Bóg nie mógł… Jezus nie mógł być Swoim własnym ojcem. Gdyby Nim był, to byłby… Otóż, jak On mógłby być Swoim własnym ojcem?

FAKT #4) Brat Branham mówi nam, że jedyna różnica między Ojcem i Synem polega na tym, że Synowie mają początki.

HEBRAJCZYKÓW, Rozdział 7, cz. 1. 57-0915.2E 292-25 Otóż, istnieje pewna różnica między Bogiem a Jezusem, mianowicie Jezus miał początek, Bóg nie miał początku; Melchisedek nie miał początku, a Jezus miał początek. Lecz Jezus został uczyniony na Jego podobieństwo.

FAKT #5) Brat Branham mówi, że Bóg nie był w Jezusie, dopóki On nie został ochrzczony w rzece Jordan. A potem, w ogrodzie Getsemane, Bóg opuszcza Go, aby umarł jako śmiertelnik.

PARADOKS 64-0206.1M 282 A ten mały Chłopiec – dwunastoletnie Dziecko, nie miał wcale mądrości, wiecie, był dopiero dwunastoletnim Chłopcem. Ojciec nie przebywał w Nim w tym czasie, ponieważ On zstąpił owego dnia, kiedy Go ochrzcił. „On zobaczył Ducha Bożego zstępującego w dół, rozumiecie, i On wszedł do Niego”. Lecz spójrzcie, ten młody dwunastoletni Chłopiec był Słowem; On urodził się jako Pomazaniec, rozumiecie, by być Tym namaszczonym. I tutaj On był. „Czy nie wiecie, że Ja muszę być w sprawach Mego Ojca?”

Zauważcie, brat Branham mówi nam, że Ojciec nie przebywał jeszcze w Jezusie w tym czasie. On mówi nam, że Bóg wstąpił do Syna nad rzeką Jordan, kiedy On został ochrzczony.

W Poselstwie ELIASZ PROROK 56-1002.2E E-21 brat Branham powiedział: „A Jezus – chrzest, którym On został ochrzczony, był chrztem Duchem Świętym, który był w Nim, który zstąpił na Niego nad rzeką Jordan, kiedy On został ochrzczony w wodzie. Jan świadczył, że widział Ducha Bożego w postaci gołębicy, zstępującego na Niego. I zwróćcie uwagę: Potem, kiedy On wstąpił do Nieba, posłał z powrotem tą samą szatę, w którą był odziany – Ducha Świętego na Kościół.

A w Poselstwie ZAMANIFESTOWANI SYNOWIE BOŻY 60-0518 88 on rzekł: „W ogrodzie Getsemane namaszczenie opuściło Go, wiecie, On musiał umrzeć jako grzesznik. On umarł jako grzesznik, wy to wiecie; nie za Jego grzechy, lecz za moje i twoje.

Również w TO JEST WSCHÓD SŁOŃCA 65-0418 on powiedział „Kiedy Bóg spojrzał na to ciało… (Duch opuścił Go w ogrodzie Getsemane; On musiał umrzeć jako człowiek). Pamiętajcie przyjaciele, On tego nie musiał uczynić. To był Bóg. Bóg namaścił to ciało, które było ludzkim ciałem i On nie miał… Gdyby On wystąpił tam jako Bóg, to On nie umarłby taką śmiercią; nie można uśmiercić Boga.

ŚWIADECTWO WILLIAMA BRANHAMA 60-0210 E-40 Bracia i siostry, my byliśmy mężczyznami i kobietami, musieliśmy umrzeć, lecz Duch Boży, który jest wśród nas, jest tym samym Bogiem, którego spotkał Mojżesz na pustyni, który był w Jezusie Chrystusie na ziemi, ponieważ Jego życie udowadnia, że to jest ten sam Duch. On czyni to samo. Jest to obietnica Chrystusa. O jak… po prostu nie sposób zatrzymać się.

FAKT #6) Brat Branham mówi nam, że to Ciało nie było Bóstwem, lecz Bóstwo przebywało w tym Ciele.

BOŻE DARY ZAWSZE ZNAJDUJĄ MIEJSCE 63-1222 93 Ten człowiek – ciało – nie był Bóstwem, lecz Bóstwo było w tym ciele.

FUNDAMENTALNY GRUNT DLA WIARY 55-0113 E-37 Otóż, kiedy On był tutaj na ziemi, On był doskonałym wzorem całego Bóstwa. On był pełnią Bóstwa cieleśnie. W Chrystusie przebywał Bóg. Ciało Jezusa było tylko świątynią Boga. W nim właśnie przebywał i żył Sam Wszechmogący Bóg – w ludzkiej istocie. Wy temu wierzycie, nieprawdaż? Musicie wierzyć, by dostąpić zbawienia. Musicie temu wierzyć.

FAKT #7) Brat Branham mówi nam, że kiedy Bóg zrodził Jezusa, były tam dwie istoty. Jedna będąca Bogiem a jedna będąca Synem Bożym.

NASTAWIENIE I KIM JEST BÓG 50-0815 018 Tam On rozpościera pierwszą Biblię. O, bardzo dawno w zamierzchłych czasach oni patrzyli na te gwiazdy. Obecnie On ma Swoją Biblię napisaną tutaj. Lecz wypisał Ją na niebiosach, żeby człowiek spoglądał do góry i uświadamiał sobie, że Jahwe Stworzyciel żyje w górze. A potem mogę Go oglądać, jak On spojrzał na to… Widzę Go, jak mówi do tej ziemi, wiszącej tam jak sopel lodu – czy cokolwiek to było, tam w oddali. I On przesunął ją tutaj. Widzę tą małą Światłość wychodzącą. Zatem, MAMY TERAZ DWÓCH. Ojciec, a z Ojca wyszła Światłość – Syn. I widzę, że ta Światłość przesunęła się tutaj i pociągnęła ziemię bliżej słońca, by ją wysuszyło. I zaczęła się …?… podniósł wodę do góry, oddzielił ląd, ziemię od wody, i tak dalej.

Otóż, to w żaden sposób nie czyni dwóch Bogów. Istnieje Jeden Bóg i On ma Syna. Pismo Święte nazywa Go „Synem Bożym”; wcale nie mówi, że On jest „Bogiem Synem”.

PYTANIA I ODPOWIEDZI DO 1. MOJŻESZOWEJ 53-0729 007 Otóż, jeżeli będziecie teraz bacznie zważać, w 1. Mojżeszowej 1, 26 – weźmy pierwszą część. Bóg powiedział: „Uczyńmy…” Otóż, „uczyńmy” jest … „Uczyńmy człowieka na nasze podobieństwo”. Nasze – oczywiście, zdajemy sobie sprawę z tego, że On mówi do kogoś; On mówił do innej istoty. „Uczyńmy człowieka na nasz obraz, podobnego do nas, i niech panuje nad zwierzętami polnymi”. Jeżeli zwrócicie uwagę – w stworzeniu – pierwszą rzeczą, która została stworzona, była oczywiście światłość. Kiedy przechodzimy przez stworzenie ciągle dalej – czym była ostatnia stworzona rzecz? Człowiek. A kobieta została uczyniona po mężczyźnie. W porządku, pierwszą… Ostatnią rzeczą, która została stworzona w Bożym stworzeniu, jest rodzaj ludzki.

FAKT #8) Brat Branham mówi nam, że Jezus był podwójną istotą, ponieważ Bóg przebywał w Nim.

JAHWE-JIREH 56-0429 053 „ Dlatego właśnie ludzie nie mogli Go zrozumieć. Czasami mówił Chrystus… względnie mówił Syn. Innymi razami mówił Ojciec. On był podwójną Osobą. On był jednym Człowiekiem, Synem. Bóg był w Nim, mianowicie miał w Nim przybytek. Lecz co On czynił? Czy On chodził po okolicy mówiąc: „Jestem Uzdrowicielem”? Całkiem na odwrót; On powiedział: „Ja nie jestem Uzdrowicielem”. On powiedział: „To nie Ja czynię te sprawy, jest to Mój Ojciec, który przebywa we Mnie”. A w ew. Jana 19. rozdział, kiedy Go zapytano, dlaczego wyminął całą grupę kalekich, ułomnych, wyschłych, chromych, ślepych ludzi, a uzdrowił jednego człowieka, leżącego na wyrku – Ojciec pokazał Mu, by tam poszedł i uzdrowił go. Odszedł i zostawił tam leżeć pozostałych – oni Go kwestionowali. Człowiek nosił swoje łoże w sabat. Słuchajcie, co On powiedział. Ew. Jana 5, 19: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Syn nie może Sam z siebie nic czynić, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni – to samo i Syn czyni”. Czy On tak powiedział? „Ja nie czynię niczego, dopóki Mi najpierw Ojciec nie pokaże w wizji, co mam czynić”.

ZOBACZMY BOGA 59-1129 131 Ja powiedziałem: „On był więcej niż… Bóg był w Nim. On był człowiekiem, lecz On był podwójną Osobą. On był człowiekiem – a Duch w Nim był Bogiem”. Ja powiedziałem: „Bóg był w Chrystusie”.

Ona powiedziała: „Ech, nie”. Ja powiedziałem: „Patrz, pani, ja się posłużę twoim miejscem Pisma Świętego. On był człowiekiem, lecz On był Bogiem-człowiekiem. Kiedy On poszedł do grobu Łazarza, On płakał jak człowiek. To prawda. Lecz kiedy On tam stanął, wyprostował Swoje wątłe opadłe ramiona i powiedział: ‚Łazarzu, wyjdź’, to martwy człowiek, który był umarły już cztery dni, powrócił znowu do życia. To był ktoś większy niż człowiek. Człowiek nie mógłby tego uczynić. To był Bóg w Swoim Synu”.

Teraz, kiedy przypatrzyliśmy się tym ośmiu FAKTOM, możemy przystąpić do tego rozważania z otwartymi sercami, żeby dokładnie zrozumieć, dlaczego Bóg posłał nam potwierdzonego Proroka, by nam przywrócić z powrotem to, czego nauczali Ojcowie pierwszego kościoła. Istotnie, jeśli sprawdzicie w 2. Jana wersety 3 i 9, to stwierdzicie, że Jan wyraził się bardzo wyraźnie, jeżeli chodzi o objawienie, że jest Jeden Bóg i On miał Syna.

2. Jana 1, 3: „Łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i od Jezusa Chrystusa, Syna Ojca, niechaj będzie z nami w prawdzie i w miłości”. Werset 9: „Kto się za daleko zapędza i nie trzyma się nauki Chrystusowej, nie ma Boga. Kto trwa w niej, ten ma i Ojca, i Syna”.

Jan określa to bardzo wyraźnie i mówi nam, że jeśli nie macie nauki Chrystusowej, to nie macie Boga, a potem on mówi nam, czym jest nauka Chrystusowa – on mówi, że musicie mieć OBYDWU – Ojca i Syna. A słowo OBYDWU oznacza DWÓCH, nie trzech, nie czterech ani jednego, lecz DWÓCH. A jeśli nie macie DWÓCH zgodnie z nauką Chrystusową, to nie macie Boga. DWIE istoty, lecz tylko Jedna jest Bogiem i ta Istota, Która jest Bogiem przebywała w Tym, który nie był Bogiem, bowiem On był Synem Bożym, nie Bogiem-Synem.

Brat Branham próbował nas przenieść z powrotem do tego cudownego objawienia Chrystusa, lecz większość z jego naśladowców myśli sobie, że o Bogu i Jego Synu wiedzą więcej, niż on.

Proszę, zapamiętajcie sobie tych osiem głównych definicji Brata Branhama, kiedy czytacie to rozważanie, a nie będzie wam trudną sprawą zmienić swoje własne myśli.

FAKT #1) Brat Branham nigdy nie twierdził, że jest unitarianinem. W rzeczywistości on otwarcie zaprzecza temu, że jest unitarianinem.

FAKT #2) Brat Branham powiedział, że Bóg nie jest JEDEN, jak twój palec.

FAKT #3) Brat Branham powiedział, że Jezus nie mógł być Swoim własnym Ojcem.

FAKT #4) Brat Branham mówi nam, że jedyna różnica między Ojcem i Synem jest taka, że synowie mają początek.

FAKT #5) Brat Branham mówi nawet o tym, że Bóg nie był w Jezusie, dopóki On nie został ochrzczony w rzece Jordanie. A potem Bóg opuszcza Go w Getsemane, by umarł jako śmiertelnik.

FAKT #6) Brat Branham mówi nam, że to Ciało nie było Bóstwem, lecz Bóstwo przebywało w tym Ciele.

FAKT #7) Brat Branham mówi nam, że kiedy Bóg zrodził Jezusa, były tam dwie istoty. Jedna będąca Bogiem a jedna będąca Synem Bożym.

FAKT #8) Brat Branham mówi nam, że Jezus był podwójną istotą, ponieważ Bóg przebywał w Nim.

My wiemy, że ludziom myślącym jak trynitarianie, brakuje zrozumienia Pisma Świętego, ponieważ jest bardzo łatwą sprawą zrozumieć, że Duch Święty i Bóg Ojciec to jedna i ta sama osoba. Wiemy, że Bóg jest Duchem i ci, którzy mu oddają cześć, muszą Mu oddawać cześć w Duchu i w Prawdzie. Lecz prawdziwy kłopot przychodzi przez ludzi w tym Poselstwie, myślącymi jak unitarianie, uważającymi, iż sobie właściwie wyobrażają Bóstwo, podczas gdy mylą się tak samo w swoim pojmowaniu, jak trynitarianie.

ZAWOŁAĆ JEZUSA NA SCENĘ 63-0804.2 44 Jest Jeden Bóg, rozumiecie, nie trzej bogowie. O, jak wielu z was trynitarian pogmatwaliście tą sprawę. A jak wy unitarianie pogmatwaliście to również uważając, że On jest jeden, jak wasz palec. Ach, ach. Rozumiecie? Oni są – zarówno ci i tamci pogmatwali to. Rozumiecie? To się zgadza. Jak On mógłby być Swoim własnym Ojcem? Widzicie? Rozumiecie, On nie może być Swoim Własnym Ojcem. A gdyby On miał innego Ojca niż Ducha Świętego i jeżeli Bóg jest człowiekiem, osobą, to On byłby… Duch Święty był Jego Ojcem i Bóg jest Jego Ojcem – ew. Mateusza 1. Inaczej On byłby nieślubnym dzieckiem. Rozumiecie? Nie możecie więc wyobrażać Go sobie ani tak, ani owak, obydwa zapatrywania są błędne. On był Bogiem zamanifestowanym w ciele Jego stworzonego Syna. Rozumiecie? Otóż, to znaczy, że Bóg stworzył Syna.

46 A kiedy wy, katolicy, mówicie: „Wieczne Synostwo”, to skąd wzięliście takie słowo? To mi nie daje sensu. Jak On może być Wiekuistym, a być synem? Syn to ktoś, kto został „poczęty z” – jak może on być Wiecznym? Wieczny nie miał początku i nigdy się nie skończy, więc jak mogłoby to być Wieczne Synostwo? O, moi drodzy!

47 Jeżeli te denominacje nie pogmatwały tych spraw, to ja nie wiem, kto to uczynił. Nic dziwnego, że ludzie nie mogą wierzyć – oni nie wiedzą, w co mają wierzyć. To się zgadza. Trzeba nam dobrego, staromodnego powrócenia do Biblii. To się zgadza. Dokładnie tak jest. To prawda. Otóż, Jezus będąc człowiekiem – fizycznie był zmęczony, wyczerpany. On tam teraz leżał zmęczony; moc wyszła z Niego. A zatem, On będąc Bogiem – On mógł czynić tylko to, co…

49 Wy teraz powiecie: „Jak On być Bogiem i człowiekiem?” Widzicie, oto tajemnica. Widzicie, w ciele był On człowiekiem, w duchu był On Bogiem. Rozumiecie? Ktoś zapytał mnie, mówiąc: „Zatem jak On – do kogo On się modlił w ogrodzie Getsemane?” Ja powiedziałem: „Odpowiem ci, jeśli mi odpowiesz na to: Czy wierzysz, że masz Ducha Świętego?” „Tak”. I rzekłem: „Więc do Kogo ty się modlisz? Gdzie On się znajduje, kiedy się modlisz do Niego? Bowiem ty twierdzisz, że Go masz, a jednak modlisz się do Niego”. Rozumiecie? Ludzie po prostu… Oni wpadną na jakiś błahy pomysł i są tym rozentuzjazmowani, rozumiecie, i tak właśnie się dzieje.

53 Otóż, w Duchu On był Bogiem. Jezus powiedział w ew. Jana 3, widzicie: „Kiedy Syn Człowieczy, który jest teraz w Niebie – chociaż stał tutaj na ziemi – kiedy Syn Człowieczy, który jest teraz w Niebie”. Jak odpowiedzielibyście na to? Rozumiecie, On wtedy powiedział, że jest w Niebie, a stał tutaj na ziemi. Rozumiecie? O, moi drodzy! Widzicie zatem, że On musiał być Bogiem, wszechobecnym. Rozumiecie? Oczywiście, On jest obecny wszędzie. On zna każdą myśl. Będąc wszechwiedzącym i wiedząc wszystkie rzeczy On może być wszechobecnym. Rozumiecie?

WYJAŚNIONE BÓSTWO 61-0425B 26-1 Ja myślałem, że Bóg był Jego Ojcem. Otóż, czy On ma dwóch ojców, bracia? On nie może mieć. Gdyby był takim, to byłby bękartem i jaką mielibyśmy religię? Musicie przyznać, że Bóg Ojciec i Duch Święty to jeden i ten sam Duch. Na pewno tak jest. Oczywiście, jest to ten sam Duch.

C ZAS ZJEDNOCZENIA I ZNAK 63-0818 102 Co to za dzień? Co za czas, w którym żyjemy; ta wielka tajemnica Boga jest dokonana: ujawnia Bóstwo pokazując, czym Ono jest. Jak te małe -izmy i odłamy uczyniły Go tym, a ktoś inny uczynił Go tym, a ktoś znów tamtym. Lecz Anioł Pański zstąpił i zebrał razem wszystkie ich -izmy i wydobył z tego tę Prawdę i przedłożył Ją. I oto Ona jest tak doskonała, jak tylko może być. Nie moglibyście pójść w żadnym innym kierunku. Oto Ona – tym właśnie On jest.

Więc dlaczego jest tak, iż wszyscy przyznajemy, że Bóg i Duch Święty jest tym samym Duchem, a jeśli chodzi o odróżnianie między Ojcem i Synem, to nie weźmiemy tych cytatów i miejsc Pisma, które powiedział brat Branham? Myślę, że tak jest dlatego, ponieważ ludzie są pod wpływem błędnego nauczania. Nie nauczyliśmy się jeszcze porzucić nasze własne myśli i przyjąć WSZYSTKO, co mówi prorok.

W ew. Łukasza 8, 18. Jezus powiedział: „Baczcie więc, jak słuchacie; albowiem temu, który ma, będzie dodane, a temu, który nie ma, i to, co sądzi, że ma, zostanie odebrane”. Otóż, słowo „jak”, którym Jezus posługuje się tutaj, to greckie słowo „POS” oznaczające „sposób, w jaki słyszymy”. Jezus ostrzega nas, że powinniśmy być nawet ostrożni, w jaki sposób słuchamy, ponieważ moglibyśmy słuchać, lecz nie spostrzegać, widzieć, lecz nie rozpoznać, jak On również powiedział w ew. Mateusza 13, 10-17 i ew. Marka 4, 11-12: „I odpowiedział im: Powierzono wam tajemnicę Królestwa Bożego; tym zaś, którzy są zewnątrz, wszystko podaje się w podobieństwach, 12. Aby patrząc, widzieli, a nie ujrzeli; i słuchając słyszeli, a nie rozumieli, żeby się czasem nie nawrócili i nie dostąpili odpuszczenia”.

A w ew. Marka 4, 24: „I rzekł do nich: Baczcie na to, co słyszycie! Jaką miarą mierzycie, taką wam odmierzą, a nawet wam przydadzą (którzy słuchacie)”. Widzimy znowu, że Jezus mówi nam, abyśmy byli ostrożni w tym, co myślimy, i mówi nam, że jaką miarą odmierzamy Słowo, w takiej mierze w rzeczywistości przyjmiemy. Dlatego jeśli podchodzisz do tego Poselstwa z filtrem jakiegokolwiek rodzaju, to zobaczysz je w taki właśnie sposób.

WSPÓŁCZESNE WYDARZENIA WYJAŚNIONE PRZEZ PROROCTWO 65-1206 – brat Branham powiedział w akapicie 66: „Mesjasz musiał przyjść prosto do ich grupy, inaczej On nie byłby Mesjaszem. Otóż, niemal tak samo jest dzisiaj: „Jeśli się nie patrzysz przez moje okulary, to w ogóle nie widzisz”. Rozumiecie? A więc to jest – tak właśnie przedstawia się ta sprawa. My… To jest prawdą. My nie lubimy tak myśleć, lecz to jest absolutną prawdą.

Uświadamiam sobie, że kiedy wyrażam moje myśli w postaci słów, to będę krytykowany. Jednakowoż po wielu modlitwach i rozważaniach czułem się prowadzony napisać tę broszurę. Zdaję sobie również sprawę z tego, że niektórzy już głosili na ten temat i może myślą sobie, że w ich kazaniach rozpatrzyli ten temat gruntownie. Mam nadzieję, że tak właśnie jest. Niemniej jednak moje własne doświadczenie mówi mi, że potrafię o wiele lepiej zrozumieć te sprawy, jeżeli je sobie przeczytam. Stwierdziłem również, że kiedy ludzie słuchają kazania, to ich uwaga nie jest tak skoncentrowana, jak kiedy je czytają. Dlatego właśnie pragnę udostępnić Oblubienicy Jezusa Chrystusa te sprawy, które nam są powiedziane w Słowie Bożym i przez Jego proroka czasu końca na ten wielki temat.

Nie twierdzę, że jestem jakimś autorytetem. Był tylko jeden potwierdzony Prorok w tej godzinie. Ja wierzę jemu i odpoczywam moją duszą na tym, co on powiedział, (mam nadzieję, że wy uczynicie to samo). Dołożę wszelkich starań, by mówić tylko to, co Bóg już powiedział w Swoim Słowie albo przez Swego potwierdzonego Proroka. Proszę was tylko o jedno: Czytajcie to i módlcie się, aby wam Bóg objawił tą mądrość i zrozumienie, które jest zawarte w Poselstwie Williama Branhama odnośnie Bóstwa.

Jako pastor uświadamiam sobie, że Boży ludzie mają ciągle szczere pytania. Dlatego czyniąc szczere wysiłki, by pomóc wychodzę po prostu we wierze i dzielę się z wami tym, co Bóg położył mi na serce w odpowiedzi na pytania, które mi zadawano.

BÓSTWO

INDEKS

Rozdział pierwszy

„Życie”

Stosunek zachodzący między Ojcem i Synem

BOŻE DARY ZAWSZE ZNAJDUJĄ MIEJSCE 63-1222 93 Ten człowiek, to ciało nie było Bóstwem, lecz Bóstwo było w tym ciele.

IMIONA BLUŹNIERCZE 62-1104M 34-2 Spójrzcie teraz. Dlaczego protestowali przeciw Jezusowi? Oni robili awanturę Jezusowi, dlatego, że On był „Człowiekiem, robiącym się Bogiem”. On był Bogiem! Bóg był w Chrystusie. Rozumiecie? I On im powiedział, On rzekł: „Nie patrzcie się na Mnie. To nie jestem Ja; jest to Mój Ojciec, a On przebywa we Mnie”. Rozumiecie? Otóż, oni patrzyli się na to małe ciało, które się urodziło z Marii. Rozumiecie? To nie był Bóg; to był Syn Boży, lecz Bóg był w tym ciele. Był to Bóg. On powiedział: „Jeżeli Ja nie czynię spraw Mojego Ojca, to Mnie potępcie. Lecz kto z was może Mnie potępić z grzechu (niewiary w Słowo)? Które z słów, wypowiedzianych przez Boga, nie wypełniły się we Mnie? (Grzech to niedowiarstwo). Kto z was może Mnie obwinić z grzechu? (Grzech to niedowiarstwo.) Pokażcie Mi. Jeżeli nie czynię spraw Mojego Ojca, to Mi nie wierzcie. Lecz jeśli czynię sprawy Mego… chociaż Mi nie możecie wierzyć, wierzcie sprawom, które Ja czynię, bo one świadczą…” Innymi słowy: „Ojciec jest we Mnie świadcząc o Samym Sobie”, bowiem Bóg był w Chrystusie jednając świat z Samym Sobą. Czy to pojmujecie?

Rozdział drugi

„Życie”

„Bóstwo oraz Synostwo”

Stosunek między Ojcem i Jego synami

(Wyrażone atrybuty Boże)

Rozdział trzeci

„Boże Życie kontra stworzone życie”

Różnica między synami a stworzonymi istotami

Natura dwu drzew

BÓSTWO

Rozdział pierwszy

„Życie”

Większość chrześcijan dzisiaj jest w zamieszaniu z powodu tego tematu: Bóstwo. Ja wierzę, że zamieszanie przychodzi częściowo z powodu samego słowa: „Bóstwo”. Słowo to jest słowem złożonym (Godhead), składającym się z dwóch słów God – [Bóg] i head – [głowa].

Kiedy my, ludzie, mówiący po angielsku, powiemy słowo „Godhead” („Bóstwo”), to mamy skłonność myśleć o tych dwóch słowach „God” (Bóg) i „head” (głowa), z których składa się to słowo. Dlatego więc na skutek błędnej nauki trynitarianie zaraz myślą o trzech i widzą w swoich myślach trzy głowy, że tak powiem, podczas gdy unitarianie i ruch Jesus Only pojmują Go jako jednego tylko, lecz czyniąc tak, kombinują urzędy i role Boga do jednego, co również jest błędne. W rzeczywistości według słownika Webstera słowo to wywodzi się z dwu słów – God (Bóg) i przyrostka hood (stwo). Ten przyrostek hood oznacza „stan albo jakość czy kondycja istoty”. Stosujemy ten przyrostek, gdy mówimy o chłopięctwie (boyhood), oznaczającym stan, właściwości lub kondycję chłopca. Stosujemy go również, kiedy mówimy o chłopcu, który dorósł do dojrzałości (adulthood) lub o męstwie (manhood), względnie nawet o dziewczynie która dojrzała do kobiecości (womanhood). W każdym z tych słów widzimy stan istoty, jej właściwości względnie główne jądro tej istoty, oraz warunki w jakich kształtowała się ta natura albo wyszła na jaw. Innymi słowy widzimy pewne wyrażenie.

Słowo chłopięctwo (boyhood) mówi o czasie, względnie stanie tej istoty i oznacza reprezentację, manifestację albo wyrażenie istoty chłopca. W męstwie (manhood) widzimy to samo – reprezentację, manifestację albo wyrażenie istoty mężczyzny. Więc Bóstwo Godhood oznacza stan, właściwości względnie kondycję istoty Boga. Dlatego, kiedy mówimy o Bóstwie, powinniśmy myśleć o określeniu reprezentacji, manifestacji albo wyrażenia Bożego własnego Życia lub natury. W Biblii stwierdzamy, że greckim słowem, użytym do wyrażenia Bóstwa jest THEIOS, które oznacza po prostu „Boski”, i jest użyte, by wyrazić moc Boga oraz Jego naturę, która wychodzi z Niego – główne jądro Jego istoty.

W tej broszurze będziemy rozpatrywać trzy podstawowe atrybuty Bóstwa względnie Boskości. Pierwszym jest „Atrybut ŻYCIA” względnie „Bóg-Życie”. Jest rzeczą niemożliwą choćby zacząć zrozumiewać Bóstwo nie rozumiejąc najpierw atrybutu „Boga-Życia”. Drugim atrybutem, nad którym powinniśmy się zastanowić, jest stosunek między Ojcem i Synem. Trzecim atrybutem, który powinniśmy rozpatrzyć, jest stosunek między Ojcem i Jego synami. I na koniec, w ostatnim rozdziale powinniśmy rozpatrzyć powody, dlaczego jest tak ważną sprawą zrozumieć poprawnie BÓSTWO.

Rozdział pierwszy

ŻYCIE

W tym pierwszym rozdziale pragnąłbym mówić na temat Bóstwa a zwłaszcza o stosunku zachodzącym między Ojcem i Synem, lecz zanim to możemy uczynić, musimy najpierw zrozumieć zasadę „Boga-Życia”. Znajdujemy początki Życia, o których jest mowa w 1. Mojżeszowej, rozdz. 1 i 2. W 1. Mojżeszowej 1, 11. widzimy Boga, ustanawiającego Prawo Życia względnie Prawo reprodukcji, które mówi: „I rzekł Bóg: Niech się zazieleni ziemia zieloną trawą, wydającą nasienie i drzewem owocowym, rodzącym według rodzaju swego owoc, w którym jest jego nasienie na ziemi! I tak się stało”. Dlatego Bóg ustanowił to prawo, że każde nasienie musi zrodzić według swego własnego rodzaju, to znaczy według swej własnej natury.

DEMONOLOGIA – Fizyczny zakres 53-0608A Życie tworzy pierwszą komórkę, która była zarodkiem, potem wszystko zgodnie z jego naturą, pies według psa, ptak według ptaka, człowiek według człowieka – rozwijające się komórki – komórka na komórce, komórka na komórce, aż to dochodzi do stanu, w którym jesteście jako ludzka istota – rozwijanie się komórek. Otóż, to było ustanowione przez Boga, by tak było.

PRÓBA CZYNIĆ BOGU USŁUGĘ 65-1127B 335 Jeżeli byłeś predestynowany od początku świata do tego Słowa, to każde Słowo przyjdzie dokładnie na poprzednie Słowo. Podobnie jak ludzka komórka – nie będzie to jedna ludzka komórka, a następną byłaby komórka psa, a następną komórka kota; będą to ludzkie komórki. Lecz musi to być najpierw komórka, by się to rozpoczęło. Czy się to zgadza? Powiedzcie: „Amen”. [Zgromadzeni mówią: „Amen” – wyd.] Otóż, jeżeli to była na początku komórka Słowa, to są przeznaczone kolejne komórki Słowa, by utworzyły kompletne ciało.

Dlatego kiedy Bóg ustanowił Prawo reprodukcji w 1. Mojż. 1. 11, potem On zaczyna wywodzić Życie na ziemi. W końcu widzimy Boga tworzącego człowieka na Swoje własne podobieństwo (wersety 26-27) a w rozdziale 2. widzimy Boga ujawniającego manifestację tej stworzonej formy Życia. Bóg kształtuje ciało, by wyrazić to Życie i potem tchnął do tej postaci tchnienie Życia.

1. Koryntian 15, 38: „Lecz Bóg daje mu ciało, jakie chce, a każdemu z nasion właściwe jemu ciało”.

1. Koryntian 15, 40: „I są ciała niebiańskie i ciała ziemskie, lecz inna jest chwała niebiańskich, a inna ziemskich”.

Teraz, kiedy się zastanawiamy nad tym Bogiem-Życiem, przejdźmy wstecz na sam początek Księgi Początków. Rozpoczniemy od obserwowania Ducha Bożego unoszącego się nad ziemią i słyszymy Go po raz pierwszy, mówiącego w 1. Mojżeszowej 1, 3-9. Kiedy On mówi po raz pierwszy, widzimy wychodzącą światłość, a światło jest niezbędnym elementem potrzebnym do utrzymania życia. Kiedy Bóg mówi następnym razem, odnosi się to do wody. Woda jest też niezbędnym elementem potrzebnym do utrzymania życia. Kiedy mówił o świetle i wodzie, potem mówił o samym Życiu i On ustanawia Prawo Życia i prawo reprodukcji – w 11. wersecie. Obecnie widzimy wszystkie elementy, potrzebne do zrodzenia i podtrzymywania życia: Światło, Wodę i nosiciela Życia, nazwanego nasieniem. I Bóg zasadził każde nasienie na ziemi w tym czasie przez mówienie Swego Słowa, jak widzimy ponownie w 2. Piotra 3, 5-7, gdzie Piotr mówi nam, że Bóg uczynił to wszystko przez Swoje Słowo.

1. Mojżeszowa 1, 1: „Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię. 2. A ziemia była pustkowiem i chaosem; ciemność była nad otchłanią, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. 3. I rzekł Bóg: Niech stanie się światłość. I stała się światłość. 4. I widział Bóg, że światłość była dobra. Oddzielił tedy Bóg światłość od ciemności. 5. I nazwał Bóg światłość Dniem, a ciemność nazwał Nocą. I nastał wieczór, i nastał poranek – dzień pierwszy.

Zauważcie, że kiedy Bóg mówi po raz pierwszy, On sprawia, że nastaje podział. Kiedy Bóg przemówił po raz drugi, to On oddzielił wody w górze od wód na dole. Kiedy Bóg mówi po raz trzeci, wywodzi Nasienie Życia. Otóż, uświadamiam sobie, iż ktoś może powie, że głoszenie tej doktryny jest czynieniem podziału, lecz pokazaliśmy, że Boże Słowo dokonuje podziału, ponieważ Ono jest Życiem. I takie jest życie mówiąc ogólnie. Bez podziału komórek nie możecie mieć reprodukcji, a bez podziału, dokonanego przez Słowo Boże, nie macie absolutnie znaku Życia. Brat Branham powiedział w Poselstwie OBJAWIENIE ROZDZIAŁ 5, Część 2. 61-0618 66 „każdy człowiek, który nie ma nauki, nie ma usługi”. Musimy więc mieć naukę i jeśli mówimy to, co powiedział prorok, to mamy potwierdzoną Naukę. I ona zrodzi Życie, Żywot Wieczny, bo on powiedział również w Poselstwie JEST TUTAJ CZŁOWIEK, KTÓRY MOŻE ZAPALIĆ ŚWIATŁO 63-1229M 95 Nic prócz mówionego Słowa Bożego nie może ci dać Życia. To jest jedyny sposób, jak może przyjść Życie – mianowicie przez Jego mówione Słowo.

Otóż, w 3. wersecie czytamy: „A Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. 3. I rzekł Bóg: Niech stanie się światłość. I stała się światłość. 4. I widział Bóg, że światłość była dobra”. I ponownie czytamy w wersecie 5. „I nazwał Bóg światłość Dniem”. Zatem, kiedy Bóg przemówił po raz pierwszy, widzimy, że Jego Słowo przyniosło Światłość. Ta światłość nie była słońcem, ponieważ widzimy, że o słońcu jest mowa w wersecie 14. 1. Mojżeszowa 1, 14-19: „Potem rzekł Bóg: Niech powstaną światła na sklepieniu niebios, aby oddzielały dzień od nocy i były znakami dla oznaczania pór, dni i lat! 15. Niech będą światłami na sklepieniu niebios, aby świecić nad ziemią! I tak się stało. 16. I uczynił Bóg dwa wielkie światła: większe światło, aby rządziło dniem, i mniejsze światło, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy. 17. I umieścił je Bóg na sklepieniu niebios, aby świeciły nad ziemią. 18. I rządziły dniem i nocą oraz aby oddzielały światłość od ciemności. I widział Bóg, że to było dobre. 19. I nastał wieczór, i nastał poranek – dzień czwarty”.

Większość ludzi przypuszcza, że ta pierwsza światłość, o której jest mowa, jest słońcem, lecz tak nie jest. Ja wierzę zgodnie z tym, czego nas naucza brat Branham, że tu jest mowa o SYNU Bożym. Bowiem dalej w tym rozdziale widzimy relację o słońcu i księżycu w wersetach 14. i 19. Te światła zostały tutaj umieszczone, by rządziły nasieniem życia, które Bóg włożył do ziemi. Czym zatem jest ta pierwsza Światłość, którą widzimy w 1. Mojżeszowej. W Poselstwie PYTANIA I ODPOWIEDZI DO 1. MOJŻESZOWEJ 53-0729 010 on powiedział: „Z Boga wyszło Logos, którym był Syn Boży”.

ŻYCIE 57-0602 E-22 Tym wielkim źródłem całej wieczności był ten duch miłości, radości, ten duch szczerości, ten duch wierności w tej doskonałości. A potem z egzystencji Ojca wyszło Logos, którym był Syn, który był teofanią, która była ciałem wielkiego Jahwe Boga, która wyszła w niebiańskim Ciele. To było Logos. Słowo powołało z nich do istnienia te wielkie Źródła Życia i wyszło na jaw. I tam była teofania, którą był Bóg, który stał się Słowem. Potem ta teofania stała się ciałem w Osobie Jezusa Chrystusa.

Otóż, jeżeli Syn Boży jest tym Logos, które wyszło z Boga, to Sam Bóg musiał być Logos tak samo. Bowiem każde nasienie musi zrodzić według swej własnej natury. A jeżeli Mówione Słowo jest Oryginalnym Nasieniem, a to jest Nasienie Słowa, to jeżeli ono wydało Logos, może być tylko dlatego, ponieważ On jest Logos. Dlatego właśnie ew. Jana mówi: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo”.

CO TWORZY CHRZEŚCIJAŃSKIE ŻYCIE 57-0113 E-42 Pragnę, abyście teraz zwrócili uwagę. Na początku, kiedy Bóg, nasz Ojciec spoglądał na tą niegościnną ziemię, a ona była niczym innym, niż wielką kulą wody, i Bóg posłał Ducha Świętego na ziemię – to Logos, które wyszło z Boga, a On zaczął się unosić nad ziemią.

PYTANIA I ODPOWIEDZI 64-0823E 1019-108 Otóż, tym Słupem Ognia jest Logos, które wyszło z Boga, Logos, które jest w rzeczywistości atrybutem Pełni Boga. Kiedy Bóg stał się postacią, w której można Go było oglądać, On był namaszczeniem wielkiego Ducha, który wyszedł; On zniża się łaskawie, zstępuje na ziemię, Bóg, Ojciec, Logos, które unosiło się nad Izraelem, które… On był świętym, nie mógł znieść grzechu. Musiała być złożona ofiara krwi – zaraz w Edenie. Potem to Logos stało się ciałem i mieszkało między nami. I gdzie przebywało to Logos? W ludzkim ciele, które było Ofiarą… Kiedy człowiek został stworzony na podobieństwo Boga… A potem Bóg zstąpił na ziemię w podobieństwie człowieka, by odkupić człowieka; to połączyło człowieka z Bogiem. Niebiosa i ziemia objęły się i pocałowały się wzajemnie. Bóg i człowiek objęli się wzajemnie jako Ojcostwo i Synostwo, kiedy Logos stało się ciałem i mieszkało między nami. Jezus powiedział: „Ja przyszedłem od Boga i Ja odchodzę do Boga”. Czy się to zgadza? Po Jego śmierci, pogrzebie, zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu, kiedy to ciało zostało zabrane do góry, by usiąść po prawicy Boga… Otóż, ja nie mam na myśli, że Bóg ma prawą rękę; Bóg jest Duchem. Lecz „po prawicy” oznacza „w mocy i autorytecie Boga”. Bowiem w tym Imieniu zostało nazwane wszystko w niebiosach i jest Mu poddane. Wszystko na ziemi jest nazwane według Niego i jest Mu poddane – Imię ponad wszelkie imiona – Jezus Chrystus. Otóż, to Logos, które było w Nim, którym był Duch Boży, to Namaszczenie, poprzez poświęcającą łaskę Krwi przyprowadziło wielu synów do Boga, którzy są namaszczeni tym samym Logos.

Zwróćcie uwagę, brat Branham mówi nam, że tym Logos był Bóg Ojciec, który unosił się nad Izraelem, i że to samo Logos zstąpiło i mieszkało w Jego Synu, przedstawiając Logos oddzielnie od Syna, jednak mieszkające w Synu. Zauważcie również, że On powiedział, iż to był Duch Boży, który był w Nim i tak samo, jak On namaszczał Jezusa, namaszcza innych synów.

Brat Branham nie mówi o tym Logos jako o jakiejś mistycznej rzeczy, lecz nazywa je Duchem Bożym. Jest to Życie samego Boga, które wstąpiło do Jego Syna, tworząc w Nim podwójną istotę, jak to zobaczymy później w tym rozważaniu.

PRZYSZŁY DOM 64-0802 49-1 Przypomnijcie sobie, że Duch Święty zstąpił na Jezusa, bowiem Jezus był częścią ziemi. Dlaczego? Zarodek Boży – Życie Boże zostało zaprojektowane w łonie kobiety (Czy się to zgadza?), które było ziemią. W porządku. A potem Życie Boże weszło do niego, więc On był początkiem stworzenia Bożego.

Kontynuując Pytania i Odpowiedzi, str. 26 brat Branham mówi dalej: „Otóż, nikt nie widział nigdy Ojca”. Nikt nie może zobaczyć Boga w postaci ciała, ponieważ Bóg nie jest w postaci ciała; Bóg jest Duchem. Rozumiecie? W porządku. „Żaden człowiek nie widział Ojca, tylko jednorodzony Ojca, który Go oznajmił”. 1. Jana… Rozumiecie? Lecz zważajcie teraz, nie ma tam niczego, jest tam tylko przestrzeń. Nie ma tam światłości, nie ma tam ciemności; wydaje się, że nie mam tam niczego. Lecz jest w tym wielka nadprzyrodzona Istota, Jahwe Bóg. Str. 28. Zwróćcie teraz uwagę. Potem, po pewnym czasie zacząłem oglądać małą, świętą Światłość, która się zaczęła formować w postaci małej aureoli czy czegoś podobnego. Moglibyście je oglądać tylko duchowymi oczami patrząc obecnie, kiedy się patrzymy – cały zbór teraz. Stoimy teraz na wielkiej, dużej balustradzie obserwując, co czyni Bóg. I my przejdziemy prosto do tego pytania tutaj i zobaczycie, jak On to przedkłada.

Zatem, nikt nie widział Boga. A teraz, następną rzeczą, którą zaczynamy oglądać przy pomocy nadprzyrodzonego wzroku – widzimy małą białą Światłość formującą się tam w przestrzeni. Co to jest? Zostało to nazwane przez czytelników Biblii „Logos” albo „namaszczony” lub „namaszczenie”, czy też, jak miałem zamiar powiedzieć: część Boga zaczęła się rozwijać w coś, żeby ludzkie istoty mogły mieć jakiś przedobraz pojęcia, czym On był; była to mała, niewielka Światłość, która się poruszała. On… To było Słowo Boże.

Zatem, Sam Bóg zrodził tego Syna, który był przedtem, zanim jeszcze powstał atom – czy powietrze do powstania atomu. To było… Rozumiecie, Jezus powiedział: „Uwielbij Mnie, Ojcze, tą chwałą, którą mieliśmy przed założeniem świata”. Widzicie, w zamierzchłej przeszłości…

Zwróćcie uwagę, że brat Branham wskazuje nam na to, że to była część Boga, która wyszła na jaw w procesie urodzenia i On zrodził SYNA.

W ew. Jana 1, 1. czytamy: „Na początku było Słowo”. Otóż, jeśli czytamy to myśl za myślą, wyobrazimy sobie w naszym umyśle coś, co nam będzie przypominać Biblię.

Na początku było Słowo. a więc widzimy w naszych myślach Słowo stojące samo przez się samotnie.

Potem kontynuuje dalej tą myśl, przedstawiając ją trochę bardziej zawile, kiedy mówi:

A to Słowo było u Boga… + Dlatego jesteśmy skłonni myśleć, że tam są dwie istoty tuż obok siebie – Bóg i Słowo. A brat Branham powiedział nam, że kiedy to czynimy, wykładamy błędnie to miejsce Pisma Świętego.

CHRYSTUS OBJAWIONY W SWOIM WŁASNYM SŁOWIE 65-0822.1M 74 Wykładając błędnie, że Jezus Chrystus jest Słowem, czynilibyście Go jednym bogiem z trzech. Względnie czynilibyście Go drugą osobą w Bóstwie. A czyniąc tak pogmatwacie całe Pismo Święte. Nigdzie tak nie dojdziecie. Więc Ono nie śmie być błędnie wykładane.

Otóż, jeżeli nie jesteśmy ostrożni, będziemy przedstawiać tą Biblię albo Słowo jako coś będące tuż koło Boga, jakby to była jakaś całkiem inna istota. Słowo „z” nie znaczy tuż obok czegoś. Gdyby tak było, to by było możliwe oglądać Boga i Słowo mieszkające wspólnie. Lecz słowo „z” oznacza żyjący związek. I dokładnie z tym właśnie powraca Jan w swojej następnej myśli, kiedy mówi: „A Bogiem było Słowo”. Dlatego ten obraz w naszych myślach powinien być z tej Biblii –wnętrze Boga jako żyjąca część Boga.

W Poselstwie CZY TERAZ WIERZYSZ 54-0725 E-12 Jezus jasno powiedział, że nie czynił niczego, dopóki Mu najpierw Jego Ojciec nie pokazał, co ma czynić. My wszyscy wierzymy, że On był pełen miłosierdzia i współczucia, czy tak – my wszyscy? Wierzymy, że serce samego Boga było w Nim.

Widzimy więc, że kiedy Bóg zrodził Sobie Samemu Syna, była to część Boga, która wyszła na jaw – Życie samego Boga wchodzące do jego Syna.

Przypowieści Salomona 8, 22-36 NIV:

22. „Pan stworzył mnie [mądrość] jako pierwociny swojego stworzenia, na początku swych dzieł, z dawna.

23. Przed wiekami byłam ustanowiona, od początków, przed powstaniem świata,

24. Gdy jeszcze nie było morza, zostałam zrodzona, gdy jeszcze nie było źródeł obfitujących w wody.

25. Zanim góry były założone i powstały wzgórza, zostałam zrodzona,

26. Gdy jeszcze nie uczynił ziemi i pól, i pierwszych brył gleby.

27. Gdy budował niebiosa, byłam tam; gdy odmierzał krąg nad powierzchnią toni.

28. Gdy w górze utwierdzał obłoki i wyprowadzał z toni potężne źródła,

29. Gdy morzu wyznaczał granice, aby wody nie przekraczały jego rozkazu; gdy kładł podwaliny ziemi.

30. Ja byłam u jego boku mistrzynią, byłam jego rozkoszą dzień w dzień, igrając przed nim przez cały czas,

31. Igrając na okręgu jego ziemi, rozkoszując się synami ludzkimi.

32. Otóż teraz słuchajcie mnie, synowie: Błogosławieni ci, którzy się trzymają moich dróg!

33. Słuchajcie mojej przestrogi abyście byli mądrzy, a nie odrzucajcie jej!

34. Błogosławiony człowiek, który mnie słucha, czuwając dzień w dzień u moich drzwi, strzegąc progów moich bram!

35. Bo kto mnie znalazł, znalazł życie i zyskał łaskę u Pana.

36. Lecz kto mnie pomija, zadaje gwałt własnej duszy: Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, miłują śmierć”.

Jak brat Branham rzekł w Pytaniach i Odpowiedziach do 1. Mojżeszowej on kontynuował w akapicie 32: „Otóż, w ew. Jana 1. On powiedział: ‚Na początku było Słowo. A Bogiem było Słowo. A Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami’. Bóg odsłaniający Samego Siebie w ludzkiej istocie, obserwujcie teraz, jak On to czynił. Otóż, tam wówczas, kiedy ta mała aureola pojawiła się… Nie możemy jeszcze niczego zobaczyć, lecz tylko nadprzyrodzonym wzrokiem widzimy Aureolę unoszącą się tam. Otóż, to był Syn Boży, Logos. Oglądam Go teraz bawiącego się jako małe dziecię przed drzwiami Ojca, z całą wiecznością. Rozumiecie? A teraz – potem On w Swojej wyobraźni zaczyna rozmyślać o tym, jakie będą różne rzeczy, i słyszę Go, jak mówi: „Niech się stanie światło”. A gdy to On powiedział, jeden atom rozpadł się i zaistniało słońce.

Dlatego możemy oglądać, że tą pierwszą Światłością w 1. Mojżeszowej 1, 3 jest Syn Boży.

Paweł mówił o tej Światłości w 2. Koryntian 4, 6, gdzie on powiedział: „Bo Bóg, który rzekł: Z ciemności niech światłość zaświeci, rozświecił serca nasze, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Chrystusowym”.

Znajdujemy również w księdze Objawienia, że Syn Boży jest Światłością świata.

Objawienie 21, 23: „A miasto nie potrzebuje ani słońca ani księżyca, aby mu świeciły; oświetla je bowiem chwała Boża, a lampą jego jest Baranek”.

W liście Piotra On jest nazwany jutrzenką. 2. Piotra 1, 19: „Mamy więc słowo prorockie jeszcze bardziej potwierdzone, a wy dobrze czynicie, trzymając się go niby pochodni, świecącej w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta i nie wzejdzie jutrzenka w waszych sercach”.

On jest również nazywany jasną poranną gwiazdą. Objawienie 22, 16: „Ja, Jezus, wysłałem anioła mego, by poświadczył wam to w zborach, Jam jest korzeń i ród Dawidowy, gwiazda jasna poranna”.

I była to ta sama jasna i poranna gwiazda, która się pojawiła w tej godzinie, bowiem On jest Alfą i Omegą.

PRZYSTĘPOWANIE DO BOGA 55-0123A E-47 Śpiewaliśmy to, kiedy Poranna Gwiazda – Anioł Pański pojawił się po raz pierwszy nad tym miejscem, gdzie ja stałem w publiczności – po raz pierwszy w moim życiu i chrzciłem tam u wylotu ulicy Spring w rzece Ohio w czerwcu 1933 jako młody baptystyczny kaznodzieja.

W rzeczywistości Sam Jezus mówił o tym, że jest tą Światłością w ew. Jana 8, 12: „Zasię im rzekł Jezus, mówiąc: Jam jest światłość świata; kto mię naśladuje, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota”.

Teraz dla tych z was, którzy sobie może myślicie, że to wyjmuję z kontekstu. Brat Branham powiedział w swoim kazaniu DRZWI DO SERCA 60-0312 E-56 Po Jego śmierci, pogrzebie i zmartwychwstaniu Saul z Tarsu będący w drodze do Damaszku, został powalony na ziemię przez Światłość, która zaślepiła jego oczy. Przez pewien czas był on ślepy. Tą samą Światłością był Jezus Chrystus, który jest Światłością świata. Zauważcie, że brat Branham mówił o tym samym Słupie Ognia.

Widzimy też, jak Paweł mówił o tym w 2. Tymoteusza 1, 9: „Który nas wybawił i powołał powołaniem świętym, nie na podstawie uczynków naszych, lecz według postanowienia swojego i łaski, danej nam w Chrystusie Jezusie przed dawnymi wiekami, (wg ang. „zanim rozpoczął się świat”) 10. A teraz objawionej przez przyjście Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa, który śmierć zniszczył, a żywot i nieśmiertelność na jaśnię wywiódł przez ewangelię.

CZŁOWIEK, KTÓRY MOŻE ZAPALIĆ ŚWIATŁO 63-1229M 80 Boże Słowo przychodzi tylko przez Biblię. Boża Biblia jest drukowaną formą Syna Bożego, ponieważ Biblia mówi, że jest objawieniem Jezusa Chrystusa. Jest to Bóg objawiający Samego Siebie przez Chrystusa, a Chrystus jest Słowem. I jest potrzebne, żeby Światłość Boża świeciła na to Słowo, by Je potwierdzać, by udowadniać, że Bóg ciągle ogłasza Życie – Żywot Wieczny, On mówi… Naturalne światło przynosi życie. Życie przychodzi tylko dzięki Światłości, zamanifestowanemu Słowu – względnie Słowu, które stało się ciałem.

CZŁOWIEK, KTÓRY MOŻE ZAPALIĆ ŚWIATŁO 63-1229M 74 Całe życie… Zatem, życie jest tylko dzięki zamanifestowanemu Słowu Bożemu. Życie przychodzi tylko dzięki zamanifestowanemu Słowu Bożemu. Jak długo ono jest tylko w takiej księdze, może być ciągle kwestionowane; lecz kiedy zostało zamanifestowane, to widzicie zamanifestowany rezultat tego, o czym Ono mówiło; wtedy jest to Światłość na Słowie. Rozumiecie? To właśnie przynosi… Słowo tak powiedziało, a kiedy się to urzeczywistnia, to jest życie w Światłości, Światłość przynosząca Życie. Światłość przynosi życie. Zasiejcie pszenicę na roli, ona będzie… Jeśli ją zasiejecie w suterenie i przykryjecie ją całkiem, to ona niczego nie zrodzi, ponieważ nie może – nie ma tam światła. Lecz z chwilą, kiedy na nią padnie światło, to ona zrodzi życie, o ile jest nasieniem mającym zarodek. To jest ta sama rzecz, która jest w Słowie. Rozumiecie, Słowo jest Bogiem, a kiedy Światłość padnie na Nie, ożywia na nowo to Słowo. Każdy wiek – zawsze tak było.

Widzimy również w ew. Jana 1. 1-4, że Bóg jest Słowem, a z Boga również wyszło Słowo, które było nosicielem Życia, i to życie było także pierwszą światłością. „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo. 2. Ono było na początku u Boga. 3. Wszystko przez nie powstało, a bez niego nic nie powstało, co powstało. 4. W nim było życie, a życie było światłością ludzi”. Otóż, stwierdzamy, że zanim się to stało, Bóg był sam. Pismo Święte mówi nam tutaj, że na początku Bóg istniał sam i znajdujemy, że Pismo Święte nazywa Go Elohimem (istniejącym przez Samego Siebie) 1. Mojżeszowa 1, 1. Na początku Bóg – Elohim, Sam przez Siebie istniejący.

Bóg był sam a w Nim było Życie. A gdy On zaczął wywodzić to Życie, najpierw Ono weszło do Jego Syna, który jest Jego Potomkiem, a słowo potomek oznacza „wywodzić się z”. Widzimy więc, że Bóg, to wielkie Źródło Życia zaczął rozwijać Swój wielki plan, by zamanifestować Samego Siebie, a zaczął go wypełniać począwszy od zrodzenia Syna. I znajdujemy w ew. Jana 5, 26: „Jak bowiem Ojciec ma żywot sam w sobie, tak dał i Synowi, by miał żywot sam w sobie”.

Możemy zatem zrozumieć, co miał na myśli Dawid, kiedy opisuje Boga jako Wielkie Źródło Życia. Psalm 36, 9: „Bo u ciebie jest źródło życia, w światłości twojej oglądamy światłość”.

PARADOKS 61-1210 253 Jezus czynił sprawy Swego Ojca, ponieważ Ojciec był w Nim. Dlatego właśnie były czynione te sprawy, bo Ojciec był w Synu. Czy temu wierzycie? Tak, w Nim – On był ucieleśnionym Bogiem. Czy temu wierzycie? Ten Bóg Ojciec, który jest Ojcem Jezusa Chrystusa – ten Wielki Duch zamieszkał w pełni Swojej mocy w Jezusie Chrystusie, który był Świątynią Bożą, stał się ciałem i zamieszkał na ziemi, reprezentując Słowo.

PARADOKS 61-1210 315 Ja wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem żyjącego Boga, urodzonym z dziewicy, poczętym Bogiem w łonie, Przybytkiem, w którym On przebywał. Ja wierzę, że w Chrystusie – On jest ucieleśnionym Bogiem. On jest Bogiem, który stał się ciałem. Kiedy Ojciec, Bóg, wstąpił do Jezusa Chrystusa, On był Pełnią Bóstwa cieleśnie; w Nim przebywała cała Pełnia. Bóg Ojciec wypowiedział Słowa. Jezus powiedział: „To nie Ja mówię, lecz Mój ojciec, który przebywa we Mnie. To On mówi”. Dlatego na tej podstawie, że On stał się ciałem, aby mógł umrzeć, Bóg poniósł karę za rodzaj ludzki, by go odkupić i podnieść, i przyszedł, by przywrócić te rzeczy, które Jego własne stworzenie utraciło na skutek upadku; On je odkupił z powrotem Swoim własnym życiem.

Obaj – Dawid i Jan widzieli dwie główne charakterystyczne cechy w Bogu.

#1) Obaj widzieli to wielkie Źródło Życia.

HEBRAJCZYKÓW Rozdział 1. 57-0821 21-129 „To Wielkie Źródło Ducha, który nie miał początku ani końca. Ten Wielki Duch zaczął się formować do postaci stworzenia, a Logosem, które wyszło z Niego, był Syn Boży. Była to jedyna widzialna postać, jaką miał Duch. I była to teofania, to znaczy ciało, a to ciało było podobne do człowieka.

#2) To Życie było reprezentowane jako wielka Światłość. A kiedy widzimy, że pierwsza manifestacja tego Źródła wyszła na jaw, było to wtedy, kiedy Bóg zaczął mówić. Co widzimy najpierw. Światłość została powołana słowem do istnienia i co ta Światłość rodzi? Ona rodzi Życie, które było w Niej. Ojciec zrodził Swego Syna.

Nie wolno nam zatem mieszać Boga z Jego Synem. Jan mówi nam, że Bóg jest Słowem. Niektórzy ludzie będą wam mówić, że Jezus, Syn Boży, jest Słowem, lecz to nie jest całkiem dokładne. Bóg jest Słowem. Bóg to Logos, a z tego wielkiego źródła – z Logos względnie Słowa wyszło Małe Logos albo Słowo wyrażone, a to był Syn. Brat Branham nazwał Go Małym Jahwe.

Smyrneński Wiek Kościoła 60-1206 147 „Otóż, jeżeli jest tylko jedna forma Wiecznego Życia, a wy je otrzymujecie, i my go szukamy przez Jezusa Chrystusa – to jest Boże Życie, wtedy kiedy ta komórka krwi została starta na Synu Bożym i ten mały Jahwe, który był wewnątrz tego człowieka imieniem Jezus…

Dlatego właśnie brat Branham nauczał nas, że jedyna różnica między Bogiem Ojcem a Jego Synem polega na tym, że Syn miał początek, ponieważ wszyscy synowie mieli początki.

W Poselstwie NASTAWIENIE ORAZ KIM JEST BÓG? 50-0815 brat Branham powiedział w 015 „I byliśmy nauczani na początku, że to Logos, względnie Syn Boży wyszedł z Boga. Ja nie wierzę w wieczne synostwo. Jest nawet radykalną sprawą choćby nadmienić o czymś takim – wieczne synostwo. Jak On mógłby mieć wieczne synostwo? On musiał mieć początek. Rozumiecie?

016 Więc On był najpierw Bogiem, Jahwe. A z Niego… Przedstawmy to teraz w postaci krótkiego dramatu, żebyście to mogli zrozumieć. Wyobraźmy sobie, iż z przestrzeni kosmicznej, gdzie nie było niczego – przedstawmy Je jako małą białą Światłość, jako mistyczną Światłość, jako Aureolę. I to było Logos, które wyszło z Boga na początku. To był Syn Boży, który wyszedł z serca Ojca. Tym właśnie było Słowo na początku, a to Słowo było u Boga, a Słowem był Bóg. A Słowo ciałem się stało i mieszkało między nami. Na początku był Bóg, a potem z Boga wyszło Logos – część Boga, która wyszła z Boga.

Zauważcie, brat Branham powiedział nam, że to była tylko część Boga, która wyszła z Boga. I my wiemy, jeżeli chodzi o każde urodzone dziecko, że to jest część ojca w nim. Brat Branham powiedział w Poselstwie IDŹ, POWIEDZ MOIM UCZNIOM 53-0405S 170, że on jest częścią Boga, (jeżeli) jest potomkiem Boga.

List do Hebrajczyków 1, 1-5: „Wielokrotnie i wieloma sposobami przemawiał Bóg dawnymi czasy do ojców przez proroków; 2. Ostatnio, u kresu tych dni, przemówił do nas przez Swego Syna, którego ustanowił dziedzicem wszechrzeczy, przez którego także wszechświat stworzył. 3. On, który jest odblaskiem chwały i odbiciem jego istoty (wyrażonym podobieństwem… albo promieniującym lub odbiciem Boga) i podtrzymuje wszystko słowem swojej mocy, dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy majestatu na wysokościach 4. I stał się o tyle możniejszym od aniołów, o ile znamienitsze od nich odziedziczył imię. 5. Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: Tyś jest Synem moim, Jam cię dziś zrodził? I znowu: Ja mu będę Ojcem, a on będzie mi Synem?”

POSZERZONE WYDANIE List do Hebrajczyków 1, 1-5: „W wielu oddzielnych objawieniach, z których każde podaje część prawdy, i różnymi sposobami Bóg mówił dawniej do naszych praojców oraz przez proroków. Lecz w ostatecznych dniach On mówił do nas w osobie Syna, Którego ustanowił dziedzicem i prawowitym Właścicielem wszystkich rzeczy, przez Którego stworzył światy i bezmiar przestrzeni kosmicznej oraz wieki czasu – to znaczy On je uczynił, wyprodukował, zbudował, kierował nimi i rozmieścił je według ich porządku. On jest wyłącznym wyrażeniem Chwały Bożej – istotą Światłości, promieniującą Bóstwo – i On jest doskonałym odbiciem i wiernym podobieństwem Bożej natury, utrzymując, podtrzymując, kierując i utrzymując w ruchu wszechświat Swym potężnym Słowem mocy. Złożywszy w ofierze Samego Siebie dokonał oczyszczenia nas z grzechów i uwolnienia nas z win, usiadł po prawicy Boskiego Majestatu na Wysokościach. Zajął miejsce i rangę, dzięki której On Sam stał się o tyle wyższym od aniołów, o ile chwalebniejsze i znakomitsze od nich jest Imię, które On odziedziczył. Bo któremu z aniołów Bóg powiedział kiedykolwiek: „Ty jesteś Moim Synem, dzisiaj Ciebie spłodziłem. I znowu: „Ja Mu będę Ojcem a On Mi będzie Synem”.

WIERZ CAŁYM SWOIM SERCEM 57-0623 E-46 Jezus był świadkiem Boga. On został tak napełniony Bogiem, że On i Bóg byli Jedno. Bóg był w Chrystusie jednając świat z Sobą Samym – był wiernym wyrażeniem. Dzieło człowieka mówi o jego charakterze. Chrystus był Bożym dziełem. I Chrystus zamanifestował Boży charakter, Jego współczucie z chorym Jego pragnienie zbawienia dusz – do tego stopnia, że On nawet wydał Swoje własne życie. Boże dzieło… Boży charakter był zamanifestowany w Chrystusie.

Widzimy zatem, że On był wiernym wyrażeniem Boga. Tą pierwszą Światłością, którą Bóg wydał, było Logos, które było częścią Boga, który wyszedł na jaw w wyrażeniu, które Bóg nazwał Swoim Synem, a potem poprzez to wyrażenie albo wyrażone Słowo, względnie Zamanifestowane Słowo, Bóg wywiódł całe stworzenie. Rzymian 11, 36: „Albowiem z niego i przez niego, i ku niemu jest wszystko; jemu niech będzie chwała na wieki. Amen”.

Lecz pamiętajcie, nie był to Syn, który tworzył, lecz Bóg był w Synu czyniąc to dzieło.

Jezus jako Jego Syn powiedział w ew. Jana 5, 19: „Tedy Jezus odezwał się i rzekł im: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni; co bowiem On czyni, to samo i Syn czyni”.

Efezjan 3, 9: „A iżbym objaśnił wszystkim, jaka by była społeczność onej tajemnicy zakrytej od (początku) wieków w Bogu, który wszystko stworzył przez Jezusa Chrystusa;

Kolosan 1, 15: „On jest obrazem niewidzialnego Boga, pierworodnym wszelkiego stworzenia, 16. Ponieważ w nim zostało stworzone wszystko, co jest na niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy panowania, czy nadziemskie władze, czy zwierzchności; wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. 17. On też jest przed wszystkimi rzeczami i wszystko na nim jest ugruntowane”.

Otóż, jak to było, że Bóg zamieszkał w Swoim Synu? Pismo Święte mówi nam, że to była tajemnica – jak Bóg był w Chrystusie. 1. Tymoteusza 3, 16: „Bo bezsprzecznie wielka jest tajemnica pobożności (podobieństwa do Boga): Ten, który objawił się w ciele, został usprawiedliwiony w duchu, ukazał się aniołom, był zwiastowany między poganami, uwierzono w niego na świecie, wzięty został w górę do chwały”. Jedynym sposobem, jak Bóg mógł dać poznać Samego Siebie, było żyć w Jego Synu, Jezusie Chrystusie, wycierpieć śmierć i pokuszenia dla całego rodzaju ludzkiego. I On miał w Sobie wszystkie cechy Ojca.

2. Koryntian 5:19: „Ponieważ Bóg był w Chrystusie, świat z Samym Sobą jednając”. Więc wszystkie te wielkie zalety Ojca były w Jezusie Chrystusie, Synu, kiedy On był tutaj na ziemi. Wszystko, co ma Ojciec, było Jego.

Otóż, Jezus nie był tylko maską, jak chcą wierzyć unitarianie. On był człowiekiem, tak samo jak ty i ja, mającym swoje własne ciało, duszę i ducha. Lecz potem Bóg wstąpił do tego człowieka, co uczyniło go Bogiem-Człowiekiem, i to zrobiło z niego podwójną osobę.

UKRYTE ŻYCIE 55-1006A „Kiedy Bóg był tutaj na ziemi, On mieszkał w trzypokojowym Domu – w Duszy, Ciele i Duchu Jezusa Chrystusa”.

JAHWE-JIREH 56-0429 053 „Dlatego ludzie nie mogli Go zrozumieć. Czasami był to Chrystus, który mówił… względnie Syn, który mówił. Innymi razy był to Ojciec, który mówił. On był podwójną Osobą. On był jednym Człowiekiem, Synem. Bóg był w Nim, to znaczy przebywał w Nim. Lecz co On czynił? Czy On chodził po okolicy mówiąc: „Ja jestem Uzdrowicielem”. Całkiem na odwrót! On mówił: „Ja nie jestem Uzdrowicielem”. On rzekł: „To nie Ja czynię te sprawy; to jest Mój Ojciec, który przebywa we Mnie”. A w ew. Jana w 19. rozdziale, kiedy Go kwestionowano z powodu tego, że ominął całą grupę ułomnych, kalekich, wyschniętych, chromych, ślepych ludzi, a uzdrowił jednego człowieka, leżącego tam na wyrku – Ojciec pokazał Mu, by tam poszedł i uzdrowił go. On odszedł i zostawił tam leżeć pozostałych i kwestionowano Go. Ten człowiek nosił swoje łoże w sabat. Słuchajcie, co On powiedział. Ew. Jana 5, 19